Het laatste stukje in Laos

Vanaf Vientiane hebben we het vliegtuig gepakt naar Pakse. De vertrekhal was niet meer dan een stukje loods en de beveiliging van het vliegveld was minimaal. Bij de controle van de metaaldetector ging bij een man achter mij de metaaldetector af, hij haalde wat sleutels uit z’n zak en zei doodgewoon: ‘oh, my keys’. En zonder verdere controle mocht hij doorlopen. Ook je flesjes water etc mocht je gewoon meenemen.

Er waren 2 Gates, 1 voor aankomst en 1 voor vertrek dus we hoefden niet lang te zoeken.
We vlogen met een propeller vliegtuig en de vlucht was voor je het in de gaten had al weer voorbij.

Pakse

Omdat we in Vientiane zo’n slecht matras hadden, hadden we voor Pakse een iets duurder hotel geboekt. Dat bleek al toen we op het vliegveld opgehaald werden door 3 man. Een chauffeur en 2 jongens om onze tassen te dragen.
Pakse was voor ons een doorreis plekje dus hebben we hier niet veel gedaan.

Don det

Na Pakse zijn we doorgegaan naar Don Det, dit is een eilandje in de Mekong rivier en zou moeten bruisen van de toeristen.
Maar omdat het daar de afgelopen 2 dagen zo hard geregend had, was er niet veel leven te bekennen. Overigens was er van een normaal voetpad ook geen teken want deze was helemaal weggespoeld.
Dit betekende dus dat je elke keer door de modder heen moest banjeren om ergens te komen. Na wat metertjes lopen kwamen we aan bij onze hut, deze hut bestond uit 2 bedden met een klamboe en een douche zonder warm water. Maar, we hadden wel een hangmat op ons gezamenlijk balkon.

De tweede dag in Don Det besloten we om weer te gaan kano├źn, dit bij gebrek aan iets beters. De tocht begon leuk en zonnig maar eindige al snel in een tocht, waarbij elke keer als je net lekker op gang was er even een tropische regenbui kwam buurten. Ook de dolfijnen dachten: ‘regen? Daar wordt je nat van, mij niet gezien’.
Dus deze lieve diertjes bleven ook onder water en hebben we dus niet kunnen spotten.

Tenslotte zijn we nog naar een waterval geweest wat de grootste waterval ter wereld was. Ondanks dat het weer niet helemaal mee zat en er een paar Fransen begonnen te zeiken dat ze naar huis wilden hebben we wel met een paar Engelse kunnen lachen en was de tocht geslaagd.

Na Don Det zijn hebben we besloten om naar Cambodja te gaan. Naar het plekje Sieam Reap.
Om hier te komen hadden we een plekje geboekt in een echte VIP-bus.
En een VIP-bus dat was het, want in die bus zat ook een gekke dronken Aziaat die bier weggaf. Deze zelfde Aziaat vond het uitzicht op een brug zo mooi dat ie aan de buschauffeur vroeg of hij even wilde stoppen. Zo gezegd zo gedaan werd de bus stil gezet om een foto moment in te lassen.

Na heel wat uurtjes en biertjes verder kwamen we aan in Siem Reap en kon ons avontuur in Cambodja gaan beginnen.

Meer blogs over Laos

Vientiane 7-28-2017
Een rondje rijden op een scooter 7-27-2017
Een kamikaze rit 7-24-2017
Twee dagen op een boot 7-23-2017
Onderweg naar Laos 7-17-2017

Warning: file_get_contents(https://api.instagram.com/v1/users/self/media/recent/?access_token=5512328218.1677ed0.0e6d59456ca441bdb29194376acb4112&count=6): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 400 Bad Request in /home/marty/domains/martywashere.com/public_html/wp-content/themes/marty_travel_blog/footer.php on line 9