Onderweg naar Laos

17-07-2017

Daar gaan we dan vanaf Chiang Mai naar Chiang Khong.
Dit betekend dat we ongeveer 6u lang in een busje moeten zitten om bij de grens van Thailand en Vietnam de komen.

Tijdens deze busreis, waarbij de bus zoveel moeite had met de bergen,dat je soms dacht dat je achteruit de berg of zou kachelen. Kwam je lang de echte schoonheid van Thailand. Bergen, hier en daar een rijstveld en zowaar zelfs een watervalletje.


Na zo’n 7u rijden (ja, de bus had een beetje vertraging), kwamen we in de buurt van de grens. In de buurt? Hoor ik je denken. Ja, in de buurt, want de laatste 3km moest je afleggen met een tuktuk en zo slim als ze zijn hebben ze hier maar 1 aanbieder voor en valt er niet te onderhandelen.

Thailand uit was niet zo’n probleem, even lachen, stempeltje laten zetten en met de bus naar Laos.
Toen moesten we Laos nog in…en voordat je hier een land binnen mag komen moet je eerst nog even wat formuliertjes invullen, met wie je bent, wat je komt doen en hoelang etc.

Toen kwam de grap nog, deze douane beambten willen ook wat centjes verdienen en vroegen welgeteld 36 dollar voor het visum..dat de prijs was hoger was dan normaal kwam omdat het wat later op de dag was en ze zo makkelijk geld kunnen verdienen.

Nou…na wat geld lichter waren we officieel in Laos. Maar om vanaf de grens naar Ban Houayxay te komen moesten er uiteraard weet een tuktuk nemen, waar je normaal ongeveer 50 bath betaald voor een tuktuk (voor de afstand die afgelegd moest worden). Vroegen deze mensen het dubbele. Omdat we weinig keus hadden, hebben we dat toch maar betaald.

Na een kort maar hobbelig ritje kwamen we aan in ons Guesthouse. En konden we gaan eten en wat gaan rusten.

Over het eten gesproken, in tegenstelling tot Thailand waar je alleen maar kip en varken kan eten (en uiteraard rijst). Heb je in Laos ook de mogelijkheid om koe te kunnen eten.

Maar om te kunnen eten heb je natuurlijk geld nodig…het pinautomaat bevond zich zo’n 15 minuten lopen vanaf ons guesthouse…dus wij vrolijk naar dat pin automaat lopen, om wat geld te pinnen. Niet dus, het pinautomaat accepteerde onze creditcards en pinpassen niet..daar stonden we dan, in Laos, zonder Laose Kip (munteenheid in Laos). En zonder geld geen eten.

Gelukkig konden we wel met dollars betalen bij de meeste eettentjes dus we hebben we kunnen eten.

Morgen gaan we met een boottocht van 2 dagen naar Luang Prabang. Hopelijk kunnen we daar wel pinnen.

Meer blogs over Laos

Het laatste stukje in Laos 7-31-2017
Vientiane 7-28-2017
Een rondje rijden op een scooter 7-27-2017
Een kamikaze rit 7-24-2017
Twee dagen op een boot 7-23-2017