Een kamikaze rit

24-07-2017

In Luang Prabang hebben we alleen overnacht en hebben we s’ochtends een minivan richting Vang Vieng genomen.

Dit ritje ging over een weggetje door de bergen en duurt zo’n 4u. Helaas kon je het weggetje niet echt meer een weggetje noemen omdat door de vele regen de weg weggespoeld was, dit betekende dat we over een alternatieve ‘weg’ onze route moesten voorzetten. Dit was een net nieuw gegraven modderpad, na hier een stukje op gereden te hebben kwamen we weer op de normale weg, waar je links scheuren in het asfalt zag en rechts zag je de afgrond.

Gelukkig ging het goed en zijn we naar Vang Vieng gescheurd.
Hier hebben we 2 nachten overnacht, we hadden een kamertje op de bovenste verdieping en keken uit over het stadje en de rivier.

Zo nu en dan zag je een ballonvlieger overkomen.
Op onze 2e dag in deze stad zijn we gaan kajakken en tuben.
Om bij de plaats van bestemming te komen moest je je over verschillende modderpaadjes banen, deze modderpaadjes liepen dwars door de rijstvelden dus de route was fantastisch. Eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming gingen we kajakken.

Kajakken ging goed, een beetje dobberen, een beetje met water klieren en wat eten.
Toen gingen we Tuben, met een band door een grot heen dobberen, na zo’n 10 min dobberen zei de gids: ‘kom we gaan vanaf hier lopen’, dus daar gingen we, al glibberend (op blote voeten) door een grot met een klein lampje. Door de vele modder die in de grot lag moest je goed opletten met waar je je voeten neer zette, terwijl je daar mee bezig was lette je niet op de hoogte van de grot en stootte je dus je hoofd.

Op den duur kwamen we bij een ondergronds riviertje en gingen we zwemmen, totdat ik achter me hoorde: ‘I cant swim’, maar de gids dacht: als je kajakken overleefd hebt overleef je dit ook wel en dus gingen we gewoon door, gelukkig hadden we een zwemvest en was het niet zo heel diep, dus zijn we levend die rivier uit gekomen.

Na een half uurtje door die grot gebanjerd te hebben moesten we er natuurlijk ook nog uit. Dit was door een opening zo groot dat een gemiddelde Aziaat er nog moeite mee had.
Na een beetje wringen, buik in houden en bukken ben ik er toch doorheen gekomen.
Eind goed al goed.

Meer blogs over Laos

Het laatste stukje in Laos 7-31-2017
Vientiane 7-28-2017
Een rondje rijden op een scooter 7-27-2017
Twee dagen op een boot 7-23-2017
Onderweg naar Laos 7-17-2017